18/4/2008 ·
günün birinde bir çiçekle su karşılaşır
ve arkadaş olurlar.
ilk önceleri güzel bir arkadaşlık olarak
devam eder birliktelikleri,
tabii zaman lâzımdır birbirlerini
tanımak için.
gel zaman, git zaman çiçek o kadar mutlu
olur ki, mutluluktan içi içine
sığmaz artık ve anlar ki, su'ya aşık olmuştur.
ilk kez aşık olan çiçek, etrafa kokular saçar,
"sırf senin hatırın için ey su" diye...
öyle zaman gelir ki, artık su da içinde
çiçeğe karşı birşeyler hissetmeye
başlamıştır. zanneder ki, çiçeğe aşıktır
ama su da ilk defa aşık oluyordur.
günler ve aylar birbirini kovalalar ve çiçek
acaba "su beni seviyor mu?"
diye düşünmeye başlar.
çünkü su, pek ilgilenmez çiçekle... halbuki
çiçek, alışkın değildir
böyle bir sevgiye ve dayanamaz.
çiçek, suya "seni seviyorum" der. su,
"ben de seni seviyorum" der.
aradan zaman geçer ve çiçek yine
"seni seviyorum" der. su, yine
"ben de" der. çiçek, sabırlıdır.
bekler, bekler, bekler...
artık öyle bir duruma gelir ki, çiçek
koku saçamaz etrafa ve
son kez suya "seni seviyorum." der.
su da ona "söyledim ya ben de
seni seviyorum." der ve gün gelir
çiçek yataklara düşer. hastalanmıştır
çiçek artık. rengi solmuş, çehresi
sararmıştır çiçeğin. yataklardadır artık çiçek.
su da başında bekler
çiçeğin, yardımcı olmak için sevdiğine...
bellidir ki artık çiçek ölecektir ve son kez
zorlukla başını döndürerek
çiçek, suya der ki; "seni ben, gerçekten
seviyorum." çok hüzünlenir
su bu durum karşısında ve son çare olarak
bir doktor çağırır nedir
sorun diye... doktor gelir ve muayene
eder çiçeği. sonra şöyle der doktor:
"hastanın durumu ümitsiz artık
elimizden birşey gelmez."
su, merak eder, sevgilisinin ölümüne
sebep olan hastalık nedir diye ve
sorar doktora. doktor, şöyle bir bakar
suya ve der ki: "çiçeğin bir
hastalığı yok dostum... bu çiçek sadece
susuz kalmış, ölümü onun için" der.
ve anlamıştır artık su, sevgiliye sadece
"seni seviyorum" demek yetmemektedir
Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır
